Lo coire a una excelenta resisténcia a la corrosion dins d'environaments secs, mas es propens a formar de patina dins d'environaments d'umiditat nauta o de gas que contenon de sofre-, çò que resulta en un aument de la resisténcia al contacte. La superfícia de l'alumini es propensa a formar un filme d'oxid dens, que pòt puslèu prevenir una corrosion suplementària. Pasmens, la resisténcia del filme d'oxid (aperaquí 10−6Ω·cm2) es fòrça mai nauta qu'aquela del substrat de coire (10−6Ω·cm2), e deu èsser melhorada a travèrs de placatge d'estanh, de placatge de niquel o de tractament d'oxidacion anodica.
En tèrmes d'influéncia de la temperatura sus la conductivitat electrica, lo coeficient de temperatura de resisténcia del coire (0,0043/ gra ) es inferior a aquel de l'alumini (0,0041/ gra ), mas lo coeficient d'expansion termica de l'alumini (23,6×10⁻⁶/ gra ) es 1,4 còps aquel del coire (1,0⁻⁶ × 1,004/ gra ). gra ). Dins d'escenaris amb de fluctuacions de temperatura significativas, l'expansion termica e la contraccion de las barras d'alumini son mai prononciadas, çò que pòt provocar un desliurament als punts de connexion. Aquò pòt èsser alleujat a travèrs lo dessenh estructural (coma la reservacion de traucs d'expansion) o en utilizant de connectors soples.